Varadero

Onze laatste stop is het toeristenoord Varadero. Alles prima voor elkaar hier. Mooi weer, zwembaden eten wat je wil, etc. En zelfs een fitnesscentrumpje. Het is wel broeiend heet om te trainen en de gewichten kunnen elk moment van je stang vallen, maar we redden ons prima.

Gisteravond zijn we naar de Buena Vista Social club geweest. wij om kwart voor negen klaarzitten om rond 21uur te worden opgehaald door de transferbus. Kwart over negen nog niks. Uiteindelijk hebben we rond vijf voor half tien zelf maar een taxi genomen. Acheraf bleek de transferbus pas om 21.40uur te zijn gekomen... Het is Cuba zullen we maar zeggen.

Het concert was in een grote vergaderzaal waar het videoscherm nog half naar beneden hing en het lichtplan duidelijk niet was aangepast, maar ze kunnen wel zingen. Het is alleen jammer dat je met een bak vol toeristen in zo'n zaal zit. Dat is toch anders dan dat je in Nederland naar een normaal concert zou gaan.

Morgen doen we nog een toch met de catamaran en gaan we snorkelen in de atlantische oceaan en zwemmen met dolfijnen. 8uur vertrekken... Ben benieuwd hoe laat ze ons komen halen.

En dan is het ook bijna tijd om weer terug te vliegen naar Brussel en uiteindelijk naar huis. Wel bijzonder want we vertrekken zondag om 15uur vanaf het vliegveld maar komen maandag om 11uur aan... Ben benieuwd naar die jetlag...

Tot zover de laatste post op de reisblog... De foto's en de uitgebreide verhalen komen als we weer terug zijn...

P.S. Pap, we komen dus rond 11uur aan op brussel, maar check voor de zekerheid nog even de vlucht. Het is JAF701 of JAF702.

Santa Clara

Onze laatste stop is Santa Clara.

Gister hebben Dennis en ik ons collectief doodgeschaamd voor het entertainment. Er werd 'Mister Club Amigo' gezocht. Bij de opdracht tot het lopen van een modeshow zijn we afgehaakt. Maar de Cubanen zelf hebben zich uitstekend vermaakt. Wij hebben Forrest Gump gekeken in onze kamer en zijn naar het strand gelopen.

Vandaag dus Santa Clara. Gelukkig goeie wegen en niet de hel die we twee dagen terug hebben gehad. Nou ja goeie wegen... Er blijven altijd ineens gaten opduiken of een paard en wagen of er stopt ineens een vrachtwagen volgeladen met mensen.

De snelweg eindelijk bereikt. Betekend overigens wel dat je om de 5 kilometer van weghelft wisselt omdat een deel van de weg mist. Maar we konden wel snelheid maken. De amigo's hebben we links laten liggen. Hoe boos ze ook keken.

Er lopen niet alleen vanuit het niets honden, paarden of koeien op de weg, maar om de paar honderd meter duiken de mannetjes met kaas ook weer op uit de berm. Gaat dat niet broeien die kaas in de zon? Hoe lief, verleidelijk en lekker de kaas en de mannen er ook uitzagen... No Queso por favor voor ons.

Het hotel vinden was weer een klein klusje. We kwamen in een buitenwijk maar met een hele goed geasfalteerde weg. Afslag te laat genomen dus. In het hotel konden we lunchen voor 12 CUC. Lekker prijzig, dus maar een snack genomen aan het zwembad. Een broodje kip en een frisdrank 7CUC voor 2 personen. Altijd beter.

En ja hoor. Dennis komt weer een bekende tegen, iemand van de Aclo in Groningen. Ach even leuk bijgekletst. Straks laten we ons naar het centrum rijden met een taxi, bekijken we het centrum. Eten we een hapje en maken we ons op voor Carnaval in de stad. Ben reuze benieuwd.

Morgen onze laatste trip naar Varadero waar we de auto inleveren en ons met transfer laten vervoeren naar een extra all inclusive resort om een week op onze kont te liggen.

Overigens mijn rode kleur is al bijna verdwenen na liters bodylotion en Dennis zijn overspannen darmen zijn ook redelijk tot rust gekomen. Al is het normaal dat je ontlasting hier wat anders is dan je in Nederland gewend bent.

Tot snel...

Santa Lucia... we zijn er bijna

Holguin

Op een hete ochtend hebben we Santiago de Cuba achter ons gelaten en zijn we vertrokken naar Holguin. Een redelijk korte rit van 190 kilometer. Maar daar doe je al gauw 4 uur over.

We waren natuurlijk veel te vroeg in het hotel dus de bagage geparkeerd en naar het centrum gelopen. Ondanks dat dit hotel weer buiten het centrum lag, was het maar een half uur lopen. En het gaf ons gelijk de kans om te onderzoeken hoe we de ochtend erop de stad weer soepel zouden verlaten. We gaan een klachtenbrief schrijven naar degene die de route heeft geschreven. Ineens staan we in Holguin, geen bord die er toch zou moeten zijn. Gelukkig zag ik met een scherp oog een aanwijzing en reden we er soepel naar toe.

De stad dus verkend en we hebben ons aan het principe gehouden geen amigo's meer aan te nemen. Bij de drogist vroegen we om vliegenspray maar die was in de winkel om de hoek. En ja hoor, weer een amigo die ineens ons vooruit liep en een andere die Engels sprak. Wegwezen, we begrepen heus wel waar het is.

Die avond met de taxi naar de stad om te eten. Even gekeken naar een feest. Soort open podium maar de hele stad staat op de kop. Nou ja, het plein was vol. Helaas geen taxi terug. tot ons vanuit het donker iemand 'taxi' toeriep. Ach voor 3 cuc geen probleem. Dus wij in een oude lada zonder gordels met 80km per uur door de straten van Holguin.

Santa Lucia.

Nu weten we het zeker. Die man die de routebeschrijving heeft gemaakt moet.... Nou ja bedenk een leuke straf. Stel je voor dat je tussen assen en groningen zigzaggend over de weg moet omdat er allemaal gaten in de weg zitten. en dan bedoel ik dus 25km achterelkaar. non stop. En al die tijd zijn we maar 3 andere auto's tegen gekomen.

Ach we liggen nu twee dagen voor pampus in een toeristen oord Santa Lucia. Ik heb mijn bovenbenen verbrand en kan dus niet zonnen vandaag en Dennis heeft iets verkeerds gegeten en zit met uitdrogingsverschijnselen de hele nacht op het toilet. (Ik hoop dat jullie de enigszins gedramatiseerde versie snappen.) Het valt allemaal mee, maar voeren geen reet uit, omdat er niks te zien is.

Morgen vertrekken we voor onze laatste stop naar Santa Clara. En dan een week echt op ons gat, niks doen en boeken lezen op het strand in Varadero.

Tot later...

P.S. Het boek is in voorbereiding en de mannen zijn hier dikker. Tja als je een all inclusive resort kan betalen, zul je het in het dagelijks leven ook wel goed hebben.

Santiago de Cuba (dag2)

Leuk om jullie reacties te lezen en te horen dat het goed gaat in Ollanda.

Dennis en ik beginnen een beetje te balen dat de reisorganisatie ons steeds in hotels buiten het centrum plaatsen. Daarom moet je of steeds de taxi nemen of een heel eind lopen in 40graden zonneschijn.

Vandaag Santiago de Cuba zelf bezocht. Gelukkig koste dat 3 CUC met de taxi, maar in een brakke oldtimer is dat 5 CUC. Het is de tweede stad van Cuba, maar wederom is het centrum erg klein. Wel weer leuke gebouwen gezien en het Bacardi-museum bezocht. Nee het is niet een museum over de bekende drank. Maar wel opgericht door de eigenaar van de rumfabriek. Een leuk, klein overzicht van de ontwikkelingen in Cuba. Je wordt niet doodgegooid met allerlei wetenswaardigheden maar vitrines met persoonlijke bezittingen van mensen uit bepaalde perioden uit de Cubaanse geschiedenis.

Daarna naar het ' Balcon' geweest en voor we het wisten zaten wij goed gelovige Nederlanders weer vast een amigo, die in de zomermaanden bijklust, maar eigenlijk gewoon leraar maatschappijleer is. En zo belanden we in een bar, achter een mini maquette van Santiago de Cuba. En ja hoor doe maar gelijk 3 mojito (9CUC!!!) en vertelde onze amigo over leuke barretjes en restaurants. Of we ouwe kleren hadden, etc.

We weten inmiddels dat Cuba arm is. Echt arm. Maar ons Nederlanders groeit ook het geld niet op de rug. Iedereen vraagt om euro's een paar pesos of wil dollars wisselen. Onze amigo krijgt een flesje olie (2,40CUC) als wij vanavond in dat restaurant gaan eten. Hij werd bijna boos omdat wij niet toezegden daar te gaan eten. De lading was iets van - weet je wel wat dat kost een flesje olie...Natuurlijk helpen bij eigenlijk alleen de regering met ons bezoek aan Cuba en blijven de inwoners arm. Maar het is wel klaar.

Ander onderwerp HET VERVOER

Hier rijdt alles. Op de weg zie karren voortgetrokken door paarden. De bekende jaren vijftig auto's maar ook de oude Lada's en af en toe een trabant. Ouwe trucks, veel stadsbussen uit Nederland. We zijn de Gado, NZH en Connexxion al tegen gekomen.

Het gaat er trouwens niet om of het veilig is. De meeste auto's rammelen. Hebben wel goeie banden. Geen airco, gewoon je raam open en gaan. En olie verversen doen ze om de 3 jaar. Dus als gevolg dat we regelmatig achter een vrachtwagen zitten die een zwart rookgordijn optrekt.

Met zijn drie op de brommer? geen probleem. Vader voorop, Moeder achterop en kind ertussen. Paarden zijn hier nog echt werkpaarden en een goed leven heb je hier niet. Net als de vele zwerfhonden en katten. In ons hotel in Vinales waren drie puppies en lag mamma hond 's avonds gewoon op een ligbed bij het zwembad.

De mannen

Met nog een paar minuten op mijn tegoed wat over de mannen hier. Heel gemeen, want met hun afrikaanse roots zijn de meeste jonge mannen gespierd. En aangezien ze niet veel te eten hebben ook nog eens lekker drooggetraind. Dus Aina als je nog een gespierde machovent wilt schoren... Keuze genoeg.

En de vrouwen...

Ook mooi, maar ze kleden zich hier nogal pikant. Ook wel logisch want dan heb je snel een vent die je beschermt en een taxi, want vervoer is lastig te regelen. Tenzij je een kort rokje draagt.

Morgen naar Holguin en dan een paar dagen in het beachresort Santa Lucia. Vanaf morgen klimmen we dus weer langzaam omhoog...

Tot snel

Santiago de Cuba

Zo het is me na 10 minuten gelukt om in te loggen op de reisblog. Snel internet. Denk nog even aan mij als in Nederland de webpagina niet snel genoeg opent.

De foto's gaat wel even duren. Doen we wel als we thuis zijn. Want ze zijn te groot om te uploaden.

Hier een update van onze belevenissen.

Van Vinales naar Cienfuegos.

Dit was de langste trip tot nu toe. Echt een heel eind. Ook al heb je dan een drie- tot vierbaans autoweg voor jezelf alleen. Met de kwaliteit van de wegen rijd je echt niet harder dan 80-100km. De wegen zijn oke, zolang je maar niet harder dan 60-80km per uur rijdt. Dus over een ritje van 500 kilometer doe je al gauw een uur of 10. En dan willen ze ons ook nog langs de beruchte Varkensbaai hebben. Er schijnt daar niks te zien te zijn, maar daar is wel de revolutie begonnen. Nou aan het verhaal hebben we genoeg.

We hebben inmiddels degene die de routebeschrijving heeft gemaakt meerdere keren vervloekt. Wie bedenkt het nu om aan het eind van je reis (na ruim 10u) je nog even via allerlei weggetjes te sturen om een bepaald pleintje te laten zien. We hadden beter rechtdoor gekunt, direct naar ons hotel.

Prima hotel, maar wel drie keer van kamer gewisseld. Geen 2 losse bedden, geen kluis, etc. Na een flinke wandeling naar en door het centrum uiteindelijk vlakbij het hotel in een restaurantje beland. Daar konden we een menu kiezen inclusief een drankje. Dus wij aan onze eerste mojito en een flesje water erbij. Oei, dat was een probleem want er zat maar 1 drankje bij het menu....

Van Vienfuegos naar Trinidad

Met de tour van de dag ervoor nog in ons achterhoofd en de idiote beschrijving maar besloten om rechtstreeks naar Trinidad te gaan. Prima gelukt, alleen sta je soms midden op een kruising terwijl je niet weet waar je heen moet. Staan er ineens 10 locals om je heen die wel een lift willen. Uiteindelijk een aardige lifter meegenomen , hij woont in trinidad en onze eigen tomtom dus. Helaas bleek dat we onderweg een lekke band hadden. Band verwisselt en al wiebelend de laatste 15 km naar Trinidad. De lifter wist nog wel een bandenplakker... 33 CUC (ong 28euro) verder aangekomen bij het hotel. Blijkt dat je gewoon bij een tankstation of autoverhuurpunt voor niks dat kunt laten doen. of hooguit 10 CUC moet betalen. Ach ja...

Onze amigo de lifter wist nog een goeie plek voor vis en nodigde ons uit voor de volgende dag. Heel bijzonder. Bleek niet een restaurant te zijn, maar bij een amigo van de amigo thuis. Echt lekkere vis. Niks op aan te merken en bij hem thuis dus. Kostte in eerste instantie wel 45 CUC. Daar kun je normaal gesproken 2 dagen van dineren. Uiteindelijk met duizend maal dank aan Dennis 36 CUC betaald. Ach laten we het er maar op houden dat het goeie vis was en de vis speciaal voor ons is gevangen.

Trinidad zelf is een openlucht museum en ze vragen je om de 2 meter of je een taxi wil, of je wilt paardrijden, of je snoepjes en of je zeep hebt. Tip- neem de zeepjes uit het hotel mee, want daar zijn ze heel blij mee. Overigens is de Lonely Planet gids onze leiddraad geworden. Daar staan goeie restaurants e.d. in voor een goeie prijs.

Van Trinidad naar Camaguey.

De route was goed te doen vandaag. Geen ingewikkelde toeren, dus die maar gevolgd. Probleem in Camaguey is wel dat het stratenplan zo ingewikkeld is, dat het vinden van je hotel best lastig is. Gelukkig staat er in no-time een fietser naast je die je wel loodst. Ach voor een paar CUC hij blij. Maar ja die heeft ook weer een amigo die dan wel op je auto wil passen. Ja doei. Die amigo's kennen we ondertussen. Dus ik met een koffer door de straten naar het hotel en Dennis op de auto passen. Gelukkig hotel redelijk snel gevonden en de receptionist loodste ons met de auto naar het hotel en even later naar de parkeerplaats. Parkeren koste wel 3 cuc maar dan stond ie wel afgesloten op een bewaakte plek. Het hotel was mooi, meer westers, Itailaans zei dennis. Wel warm en lawaaig. Ach na 2 dagen in een vieze hotelkamer in Trinidad waren we heel blij. Er was zelfs een rainshower.

Van Camaguey naar Santiago de Cuba.

Inmiddels aangekomen in Santiago. Het is hier heel warm. Het is het zuidelijkste punt van onze reis. Dus overmorgen klimmen we weer langzaam omhoog. Gelukkig konden we vanochtend redelijk snel uit het labirinth van Camaguey komen en vonden we redelijk makkelijk de route. Wegen waren bij vlagen slecht tot nieuw asfalt. Het is trouwens de dag van de revolutie. Maar op wat meer drukte in de dorpjes en hier en daar een cubaanse vlag, merk je er weinig van.

Hier mogen we een paar dagen uitrusten. Morgen een fort bekijken. En misschien wel met de citytour van Koning AAp mee. Ze slaapt boven ons. Dus wie weet. Ik zal het Dennis voorstellen.

Nu de zon in en vanavond aan de mojito. We hoeven toch niet te rijden. En een paar wasjes doen, want de onderbroeken raken op.

Rookt er trouwens iemand sigaren? Krijg je om de haverklap aangeboden...

Carla, thnx voor het zorgen voor de poesjes en voor alle andere mensen een dikke zoen.

Vinales Tour

Vanmiddag een heerlijke touristische wandeling gedaan. Een rondje hier om de berg. Door grotten, langs mais velden (want daar groeit nu geen tabac). Zomaar ergens een bananenboom. Sapjes en hele kleine banaantjes gegeten met locals. Foto's volgen. Heerlijk tussen de varkens, bergens ananas en loslopende kippen.

De gids (Fliorent) prima vent vertelde veel over Cuba en de omgeving. Natuurlijk kende hij wat woordjes Nederlands. Want de afgelopen twee week, net na het WK, had hij veel Nederlanders die een tour deden. Tja, we hebben vakantie en voordat Fidel er niet meer is, willen we nog ff snel naar Cuba.

In onze groep maar 4 Nederlanders. En een hele leuke Australier...

Veel zwerfhonden en katten hier trouwens. Liggen voor onze hoteldeur drie hele schattige puppies... Onder de vlooien natuurlijk. Hotelkamer ruikt erg vochtig, maar we hebben een hele ouwe airco. En er liggen twee handdoeken in de vorm van een zwaan op ons bed. En het hotel ligt dan wel buiten het stadje, wat overigens gewoon een lange straat met huizen is, het uitzicht is overweldigend.

(Volgens mij gaan Cuba en Facebook trouwens niet samen...Probeer daar in te loggen, maar loop steeds vast. Volgens mij is dit een Cuba vs. de VS ding.)

We nemen vanavond maar een mojito, nu ons Spaans toch beter wordt... Vanmiddag volledig in het Spaans een lunch besteld. Hoera. Hoera Hoera. En veel knoflook in de kip. Ach, altijd beter dan de formatiebesprekingen in Nederland... Heerlijk dat we die eindeloze journaal uitzendingen niet zien, maar een geweldige berg hebben met daarop een konoliaal hotel en een uitzicht als op een schilderij. (Ach dan neem je de schimmel op het plafond in de lobby en de kleine hagedis op de muur voor lief.)

Zo, de tijd zit erop. Dankzij mijn voorganger die niet heeft uitgelogd, kan ik 20 minuten gratis internetten... Alleen de modem is wat traag... hahah. Hoezo verwend...

En we missen jullie ook hoor. Trouwens je wordt hier snel en mooi bruin. Is mij nog nooit gelukt...

Varader-Havana-Vinales

Ola,

Eindelijk internet gevonden. Gek dat wij daar in Nederland zo vanzelfsprekend vanuit gaan dat het er is. Hier in Cuba staan mensen uren in de rij voor een van de weinige internetcafe's.

Het is hier benauwend warm. Het regent hier elke dag wel en dat maakt het broeiend warm. Gelukkig hebben we een auto met airco als we reizen.

Omdat we nog geen toegang hadden tot internet besloot ik maar om in mijn Moleskin boekje wat notities te maken. Dat is meer dan dat ik hier nu even plaats, maar de verhalen komen wel als we weer thuis zijn.

Varadero (dag 1)

Aangekomen op het vliegveld langs de visumcontrole. Die douanemensen kijken streng. Dodelijk. Maar goed we mochten door.Dennis' tas was favoriet. Sudoku? Ze keek wel heel vreemd. Koffers halen en ja hoor. Wat krijg je als je twee Hollandse jongens in de kracht van hun leven op een airport in Cuba zet... Inderdaad de ionscan. Kortom of we drugs hadden. Niks aan de hand. Maar gelijk stress natuurlijk.

De auto konden we ophalen in de 'mobil home' om de hoek. Moesten wachten want de eigenaar was aan het tanken. Kon wel halve dag duren... Gelukkig kwam hij snel. Aardige mensen. Rijden nu in een sjonnie en anita-hyundai-kind of car. Hotel makkelijk gevonden. Verhalen over eten komen later...

Havana (dag 2-3)

Twee dagen in hetzelfde hotel. Jammer dat het 10 km buiten het oude centrum ligt. Dankzij Dennis zijn kaartlees-kunsten konden we het vinden. Want goeie borden langs de weg zijn er niet, waren er wel, of vallen niet op.

Natuurlijk is Havana in trek bij toeristen. hebben wij ook een foto gemaakt bij eht beroemde cafe 'Bogita del Medio' waar Ernest Hemingway vaak kwam. Duizenden aanbiedingen voor sigaren of eten. Doe het niet, want de sigaren zijn slecht en je krijgt ze niet mee de grens over.

De taxi is een avontuur op zich. Voor 10 CUC (ong 8.5 euro) kom je in het centrum. Redelijke prijs. 1e taxi was prima. 2e taxi viel bijna uit elkaar. Nou ja. De tank was eigenlijk leeg. Dus de chaffeur trok op en startte dan steeds opnieuw. En de kilometerteller deed het niet. De 3e taxi bleek een local in een toeristen auto te zijn. Ach, voor 7 CUC naar place de la revolucion worden gereden door een chaffeur die zowat alle politieagenten kent... En zijn vrouw is arts die naar Nederland moest voor een bijzonder medicijn die onderhand hielp voor diabetes.

En toeteren naar lekkere vrouwen en fluiten is heeel normaal. Dus voor de lekkere dames uit NL die naar Cuba gaan. Wees voorbereid. Maar er lopen ook hele lekkere Cubanen tussen hoor...

Lopend naar het centrum kwam Dennis in gesprek met een local, bleek kok te zijn geweest in Italie. Uiteindelijk besloten om toch maar die TouristTour door Havana te doen. Helaas begon het (warm) te regenen, verstonden we geen bal van wat dat meisje zei. Zijn we wachtend op de bus nog vreselijk 'bekeken' door een jong ventje... Tja, hier zijn ook gay's. Gelukkig kwam de bus ook langs ons hotel. Dus daar maar uitgestapt.

Vinales (dag 4)

Vanuit Havana vertrokken, over de driebaanswegen, waar niemand op rijdt. Ja wel eens een auto. De toeristenbussen rijden heeeeel snel. Veel lifters. Ook fietsers op de snelweg of een paard en wagen. Nu in Vinales. Zo waarschijnlijk een tour met een gids doen. Uitzicht vanuit hotel is schitterend. Maar wederom regen en bloedwarm. Trouwens de routebeschrijving klopt niet helemaal. Maar ach. We zijn nu in Hotel Las Jazminas met een te gek uitzicht...

Morgen naar Cienfuegos. Mooie stad volgens de autoverhuurmeneertjes. Met een krokodillenfarm.

Het eten is simpel, maar prima.

Oh ja enals je een ANWB gids hebt over Cuba. Weggooien!!!. Wat een negatieve beschrijving. Lonely Planet is veel beter.

Tot snel!

(Hier bijna 14uur bij jullie 20uur)

Klaar om te gaan

Kleding: check

Verdeeld over twee koffers, want er zal er maar een zoekraken - check

Zwembroek: check

Welke stroomadapter hebben we nodig? Kijk even op cubajunky.com: check

Genoeg kattenvoer: check

Bijna vergeten, fototoestel: check

Nu nog even snel een tukkie doen en om 2:30uur 's nachts rijden we dan toch echt naar Brussel om in te checken. Bedankt pap voor de taxi.

Volgende post wordt waarschijnlijk al vanuit het buitenland... Airport Brussel-Zaventem in Belgie.