Holguin

Op een hete ochtend hebben we Santiago de Cuba achter ons gelaten en zijn we vertrokken naar Holguin. Een redelijk korte rit van 190 kilometer. Maar daar doe je al gauw 4 uur over.

We waren natuurlijk veel te vroeg in het hotel dus de bagage geparkeerd en naar het centrum gelopen. Ondanks dat dit hotel weer buiten het centrum lag, was het maar een half uur lopen. En het gaf ons gelijk de kans om te onderzoeken hoe we de ochtend erop de stad weer soepel zouden verlaten. We gaan een klachtenbrief schrijven naar degene die de route heeft geschreven. Ineens staan we in Holguin, geen bord die er toch zou moeten zijn. Gelukkig zag ik met een scherp oog een aanwijzing en reden we er soepel naar toe.

De stad dus verkend en we hebben ons aan het principe gehouden geen amigo's meer aan te nemen. Bij de drogist vroegen we om vliegenspray maar die was in de winkel om de hoek. En ja hoor, weer een amigo die ineens ons vooruit liep en een andere die Engels sprak. Wegwezen, we begrepen heus wel waar het is.

Die avond met de taxi naar de stad om te eten. Even gekeken naar een feest. Soort open podium maar de hele stad staat op de kop. Nou ja, het plein was vol. Helaas geen taxi terug. tot ons vanuit het donker iemand 'taxi' toeriep. Ach voor 3 cuc geen probleem. Dus wij in een oude lada zonder gordels met 80km per uur door de straten van Holguin.

Santa Lucia.

Nu weten we het zeker. Die man die de routebeschrijving heeft gemaakt moet.... Nou ja bedenk een leuke straf. Stel je voor dat je tussen assen en groningen zigzaggend over de weg moet omdat er allemaal gaten in de weg zitten. en dan bedoel ik dus 25km achterelkaar. non stop. En al die tijd zijn we maar 3 andere auto's tegen gekomen.

Ach we liggen nu twee dagen voor pampus in een toeristen oord Santa Lucia. Ik heb mijn bovenbenen verbrand en kan dus niet zonnen vandaag en Dennis heeft iets verkeerds gegeten en zit met uitdrogingsverschijnselen de hele nacht op het toilet. (Ik hoop dat jullie de enigszins gedramatiseerde versie snappen.) Het valt allemaal mee, maar voeren geen reet uit, omdat er niks te zien is.

Morgen vertrekken we voor onze laatste stop naar Santa Clara. En dan een week echt op ons gat, niks doen en boeken lezen op het strand in Varadero.

Tot later...

P.S. Het boek is in voorbereiding en de mannen zijn hier dikker. Tja als je een all inclusive resort kan betalen, zul je het in het dagelijks leven ook wel goed hebben.