Zo het is me na 10 minuten gelukt om in te loggen op de reisblog. Snel internet. Denk nog even aan mij als in Nederland de webpagina niet snel genoeg opent.

De foto's gaat wel even duren. Doen we wel als we thuis zijn. Want ze zijn te groot om te uploaden.

Hier een update van onze belevenissen.

Van Vinales naar Cienfuegos.

Dit was de langste trip tot nu toe. Echt een heel eind. Ook al heb je dan een drie- tot vierbaans autoweg voor jezelf alleen. Met de kwaliteit van de wegen rijd je echt niet harder dan 80-100km. De wegen zijn oke, zolang je maar niet harder dan 60-80km per uur rijdt. Dus over een ritje van 500 kilometer doe je al gauw een uur of 10. En dan willen ze ons ook nog langs de beruchte Varkensbaai hebben. Er schijnt daar niks te zien te zijn, maar daar is wel de revolutie begonnen. Nou aan het verhaal hebben we genoeg.

We hebben inmiddels degene die de routebeschrijving heeft gemaakt meerdere keren vervloekt. Wie bedenkt het nu om aan het eind van je reis (na ruim 10u) je nog even via allerlei weggetjes te sturen om een bepaald pleintje te laten zien. We hadden beter rechtdoor gekunt, direct naar ons hotel.

Prima hotel, maar wel drie keer van kamer gewisseld. Geen 2 losse bedden, geen kluis, etc. Na een flinke wandeling naar en door het centrum uiteindelijk vlakbij het hotel in een restaurantje beland. Daar konden we een menu kiezen inclusief een drankje. Dus wij aan onze eerste mojito en een flesje water erbij. Oei, dat was een probleem want er zat maar 1 drankje bij het menu....

Van Vienfuegos naar Trinidad

Met de tour van de dag ervoor nog in ons achterhoofd en de idiote beschrijving maar besloten om rechtstreeks naar Trinidad te gaan. Prima gelukt, alleen sta je soms midden op een kruising terwijl je niet weet waar je heen moet. Staan er ineens 10 locals om je heen die wel een lift willen. Uiteindelijk een aardige lifter meegenomen , hij woont in trinidad en onze eigen tomtom dus. Helaas bleek dat we onderweg een lekke band hadden. Band verwisselt en al wiebelend de laatste 15 km naar Trinidad. De lifter wist nog wel een bandenplakker... 33 CUC (ong 28euro) verder aangekomen bij het hotel. Blijkt dat je gewoon bij een tankstation of autoverhuurpunt voor niks dat kunt laten doen. of hooguit 10 CUC moet betalen. Ach ja...

Onze amigo de lifter wist nog een goeie plek voor vis en nodigde ons uit voor de volgende dag. Heel bijzonder. Bleek niet een restaurant te zijn, maar bij een amigo van de amigo thuis. Echt lekkere vis. Niks op aan te merken en bij hem thuis dus. Kostte in eerste instantie wel 45 CUC. Daar kun je normaal gesproken 2 dagen van dineren. Uiteindelijk met duizend maal dank aan Dennis 36 CUC betaald. Ach laten we het er maar op houden dat het goeie vis was en de vis speciaal voor ons is gevangen.

Trinidad zelf is een openlucht museum en ze vragen je om de 2 meter of je een taxi wil, of je wilt paardrijden, of je snoepjes en of je zeep hebt. Tip- neem de zeepjes uit het hotel mee, want daar zijn ze heel blij mee. Overigens is de Lonely Planet gids onze leiddraad geworden. Daar staan goeie restaurants e.d. in voor een goeie prijs.

Van Trinidad naar Camaguey.

De route was goed te doen vandaag. Geen ingewikkelde toeren, dus die maar gevolgd. Probleem in Camaguey is wel dat het stratenplan zo ingewikkeld is, dat het vinden van je hotel best lastig is. Gelukkig staat er in no-time een fietser naast je die je wel loodst. Ach voor een paar CUC hij blij. Maar ja die heeft ook weer een amigo die dan wel op je auto wil passen. Ja doei. Die amigo's kennen we ondertussen. Dus ik met een koffer door de straten naar het hotel en Dennis op de auto passen. Gelukkig hotel redelijk snel gevonden en de receptionist loodste ons met de auto naar het hotel en even later naar de parkeerplaats. Parkeren koste wel 3 cuc maar dan stond ie wel afgesloten op een bewaakte plek. Het hotel was mooi, meer westers, Itailaans zei dennis. Wel warm en lawaaig. Ach na 2 dagen in een vieze hotelkamer in Trinidad waren we heel blij. Er was zelfs een rainshower.

Van Camaguey naar Santiago de Cuba.

Inmiddels aangekomen in Santiago. Het is hier heel warm. Het is het zuidelijkste punt van onze reis. Dus overmorgen klimmen we weer langzaam omhoog. Gelukkig konden we vanochtend redelijk snel uit het labirinth van Camaguey komen en vonden we redelijk makkelijk de route. Wegen waren bij vlagen slecht tot nieuw asfalt. Het is trouwens de dag van de revolutie. Maar op wat meer drukte in de dorpjes en hier en daar een cubaanse vlag, merk je er weinig van.

Hier mogen we een paar dagen uitrusten. Morgen een fort bekijken. En misschien wel met de citytour van Koning AAp mee. Ze slaapt boven ons. Dus wie weet. Ik zal het Dennis voorstellen.

Nu de zon in en vanavond aan de mojito. We hoeven toch niet te rijden. En een paar wasjes doen, want de onderbroeken raken op.

Rookt er trouwens iemand sigaren? Krijg je om de haverklap aangeboden...

Carla, thnx voor het zorgen voor de poesjes en voor alle andere mensen een dikke zoen.